wtorek, 23 stycznia 2018

Kilka słów o przyjaźni

"Zapłonęło przed chwilą moje miejsce na ziemi
Zapalił się cały ten duszny świat.
Ci wszyscy przyjaciele, co go ze mną gasić mieli
Pokrył ich pył i zabrał wiatr"
-Szaman&Lincoln "Resztki wiary"



Przyjaciele. Któż nie marzy o posiadaniu choćby jednej osoby, której można powiedzieć wszystko i która udzieli wsparcia w momentach krytycznych? 
O dziecka marzyłam by mieć przy sobie oddanych ludzi, w których towarzystwie będę mogła zawsze być sobą. Pech chciał że byłe zupełnie na odwrót - nie miałam nikogo.
Przez wszystkie lata ciężko mi było znaleźć przyjaciół - wszystkie relacje po pewnym czasie się kończyły, nieraz w nieprzyjemny sposób.


Teraz wiem dwie rzeczy:
Po pierwsze - zawsze przyciągamy do siebie osoby, które odzwierciedlają nasz stan ducha. Jeśli myślimy o sobie źle, nie kochamy samych siebie, przyciągniemy ludzi, którzy nie będą nas doceniać, którzy będą nas krzywdzić i wywoływać psychiczny dyskomfort, ponieważ gdzieś wewnątrz naszego umysłu istnieje przekonanie, że właśnie na to zasługujemy. Należy rozpocząć przeprogramowanie własnego umysłu, nauczyć się robić przegląd myśli, blokować te niechciane i wtłaczać pozytywne. To bardzo trudny proces, ale gra jest warta świeczki. Jeśli zrobimy porządki w umyśle automatycznie rzeczywistość oraz ludzie wokół nas się zmienią na lepsze.
Po drugie - nie wolno przyzwyczajać się do ludzi. Nasze życie to ciągłe zmiany, ciągły rozwój. Przewinie się przez nie mnóstwo ludzi. Naturalną rzeczą jest przemijanie i to, że pewne relacje się kończą. Jeśli się z tym nie pogodzimy to grozi nam zastój. Przestaniemy się rozwijać bo ciągle będziemy tęsknić za czymś co minęło i nie wróci. Stracimy niepotrzebnie energię, którą można wykorzystać w innych celach, będziemy się dołować i stracimy sens życia. Akceptacja przemijania sprawia, że nie zniszczymy tych wszystkich dobrych chwil z innymi tylko uczynimy z nich piękne wspomnienia.

A znalezienie prawdziwego przyjaciela jest możliwe - każdy z nas ma takiego. My sami nim jesteśmy. Prawda jest taka, że nikt lepiej nie zrozumie niż właśnie sami siebie. Ludzie zawodzą, często ranią i choć nie powinno się ich unikać to jednak trzeba pamiętać, że bezgranicznie można ufać tylko samemu sobie






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Jak upolować wilka czyli o samotności słów kilka

"Więc dzisiejszej nocy wzywam każdego astronautę, Wszystkich samotnych ludzi, o których zapomniał świat Jeśli słyszycie mój gł...